Το Ερασιτεχνικό Θέατρο στη Χώρα μας

Ερασιτέχνης δεν σημαίνει απαραίτητα μέτριος στο είδος του… Ερασιτέχνης είναι αυτός που επιλέγει να υπηρετεί την τέχνη εθελοντικά (κατά την ταπεινή μου γνώμη πάντα). Και για να γίνει εθελοντής κάποιος χρειάζεται να έχει αγάπη και μεράκι γι’ αυτό που κάνει – γι’ αυτό και μόνο λοιπόν αξίζει κανείς να ασχοληθεί με τους ερασιτέχνες καλλιτέχνες…

Εμείς σήμερα θα μιλήσουμε για το ερασιτεχνικό θέατρο, για την περιοχή που ιστορικά αποτελεί την κορωνίδα του ερασιτεχνικού θεάτρου στην Ελλάδα, αλλά και για το ερασιτεχνικό θέατρο στην Ελλάδα του σήμερα.

Λευκαδίτες: οι «επαγγελματίες» του ερασιτεχνικού θεάτρου

Η Λευκάδα, το πανέμορφο αυτό νησί του Ιονίου υπήρξε ανέκαθεν η περιοχή  με την μεγαλύτερη άνθιση της ντόπιας ερασιτεχνικής θεατρικής ζωής. Πράγμα οξύμωρο δεδομένου ότι ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει μία αξιόλογη σταθερή θεατρική σκηνή.

Πώς αναπτύχθηκε η θεατρική συνείδηση και ζωή στο νησί; Πόσο αναπτυγμένη ήταν η ερασιτεχνική παραγωγή.

Ο Ραφαήλ Κόλλι, Ιταλός ηθοποιός, που έφτασε στη Λευκάδα στα 1819 και στα έγγραφα απαντάται ως καθηγητής θεάτρου ήταν αυτός που έφερε στο νησί ιταλικούς θιάσους οι οποίοι συνεργάζονταν με ντόπιους ερασιτέχνες και έτσι συνέβαλλε στην ανάπτυξη της θεατρικής συνείδησης στο νησί.

Το αποτέλεσμα ήταν ως το τέλος του 19ου αιώνα στο νησί να δραστηριοποιούνται πολυάριθμες μουσικές και θεατρικές ομάδες, όπως Σχολείο ελευθέρων σπουδών, Ακαδημία Φιλογραμμάτων, Σχολείον της Αγίας Μαύρας, η Φιλαρμονική Εταιρεία Λευκάδας (η οποία εκτός από τη μουσική καλλιέργησε & το ντόπιο ερασιτεχνικό θέατρο), ο πολιτιστικός σύλλογος «Δραματικον Γυμνάσιον», κ.α.

Ο αριθμός των μουσικό-θεατρικών πολιτιστικών συλλόγων αυτών αυξήθηκε κατά πολύ τον 20ο αιώνα και επεκτάθηκε και σε χωριά του νησιού. Αξιοσημείωτες είναι και οι πολυάριθμες σχολικές παραστάσεις που λαμβάνουν χώρα ως σήμερα.

Το ερασιτεχνικό θέατρο στην Ελλάδα του σήμερα…

Στην Ελλάδα το ερασιτεχνικό θέατρο ανθεί για τα καλά. Μάλιστα δεν είναι λίγοι οι ερασιτεχνικοί θίασοι που κατά καιρούς έχουν ξεχωρίσει με τα έργα που έχουν ανεβάσει ή με τις ερμηνείες τους. Το ερασιτεχνικό θέατρο πολλές φορές προσφέρει παραστάσεις πολύ πιο αξιόλογες από τα επαγγελματικά – εμπορικά θέατρα.

Φέτος έκλεισε τα 16 χρόνια του το «φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου» και τα έξι χρόνια του το «Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών Θιάσων: Μώμος ο Πατρεύς».

Η συμμετοχή σε ερασιτεχνικούς θιάσους, αλλά και γενικότερα σε πολιτιστικές δραστηριότητες των περιοχών μας πρέπει να στηρίζεται και να προωθείται τόσο από το κράτος όσο και από τον κάθε πολίτη χωριστά. Οι λόγοι; Πολλοί (ενεργοποίηση των πολιτών, ανάπτυξη πολιτιστικής καλλιέργειας του τόπου, διατήρηση ηθών και εθίμων, κοινωνικοποίηση ατόμου, κ.α.).

Τα φιλιά μου

Ε.Α.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s