Η Προϊστορία της Ευρωπαϊκής Σκηνοθεσίας-George II Duke Of Saxe Meiningen

Η διαμόρφωση της τέχνης του σκηνοθέτη (μέρος 1ο)

Η προϊστορία της ευρωπαϊκής σκηνοθεσίας: GeorgeII Duke of Saxe Meiningen

 O Γεώργιος Β’ της Σαξονίας-Μάινινγκεν απέδειξε την αξία του παντοδύναμου διευθυντή ο οποίος μπορεί να συγκολλήσει όλα τα στοιχεία της παραγωγής σε ένα ενιαίο σύνολο.

Georg II, Duke of Saxe-Meiningen
Georg II, Duke of Saxe-Meiningen

Το 1866 ο George II Duke όταν ανέβηκε στο θρόνο, άλλαξε το ρεπερτόριο των ηθοποιών της αυλής του  και εγκαινίασε μια νέα εποχή στο Θέατρο επηρεάζοντας και εμπνέοντας πολλούς κατοπινούς σημαντικούς θεατρανθρώπους.

Επιρροές και συνεργάτες:

  • Ο Duke είχε δει στο Βερολίνο έργα του W. Shakespeareσε σε παραγωγές του Charles Kean.
  • Διόρισε διευθυντή τον Ludwig Chronegk, κωμικός ηθοποιός χωρίς ιδιαίτερα μεγάλο βιογραφικό, ο οποίος, όμως, συνέβαλε καθοριστικά στη διοργάνωση των περιοδειών.
  • Ellen Franz, ηθοποιός – 3η σύζυγος του Duke 1873

 

Ellen Franz
Ellen Franz

Από το 1866 ως το 1874 ο θίασος του Δούκα έπαιζε μόνο στο θέατρο της αυλής του. Το  1874 ο θίασος εμφανίστηκε στο Βερολίνο και προκάλεσε εντυπωσιακή έκπληξη, έτσι άρχισε μια σειρά περιοδειών σε Ρωσία, Σουηδία, Αυστρία, Δανία, Βέλγιο κ.α. όπου έπαιζαν έργα του Shakespeare, Schiller κ.α. Ανέβασαν και κάποια σύγχρονα έργα τους π.χ. «Βρικόλακες» του Ibsen.  Οι περιοδείες κράτησαν ως το 1890 περίπου, εγκαινιάζοντας στο θέατρο μια νέα εποχή.

 

Ludwig Chronegk
Ludwig Chronegk

 

Ποια ήταν λοιπόν η συμβολή του θιάσου στο θέατρο και οι καινοτομίες του;

  • Οι παραγωγές θεωρούνται οι πιο ακριβείς από ιστορική πιστότητα.
  • Χρησιμοποίησε δυνατά χρώματα στη σκηνή (ήταν ένας λόγος να κατηγορηθεί για επιδεικτικότατα).
  • Στην αυθεντικότητα βοήθησε και το γεγονός ότι δεν άφησε τους «αστέρες» να φοράνε τα κοστούμια που ήθελαν εκείνοι, όπως γινόταν στους άλλους θιάσους. Χρησιμοποιούσε αυθεντικά υλικά για το χώρο, π.χ. αυθεντικά έπιπλα της κάθε περιόδου, έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στο πάτωμα της σκηνής.
  • Ο θίασος του αποτελούνται από αρχάριους και από παλιούς – μεγάλους σε ηλικία ηθοποιούς που δεν είχαν επιτύχει σπουδαία καριέρα, μερικές φορές έπαιζαν και καλεσμένοι ηθοποιοί. Δεν ήθελε να παρουσιάζονται ως πρωταγωνιστές στη σκηνή μα σαν ομάδα – αυτό έκανε ξεχωριστό το θίασό του. Μάλιστα, στις πρόβες διαιρούσε τους ηθοποιούς σε ομάδες που ήταν υπό την επίβλεψη ενός έμπειρου ηθοποιού. Σε αντίθεση με τους άλλους θιάσους έκαναν πολλές πρόβες πριν ανεβάσουν κάποιο έργο.
  • Ο ηθοποιός, λοιπόν, δίνει χώρο στον διευθυντή, ο οποίος γίνεται ο κυρίαρχος καλλιτέχνης του θεάτρου.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s