Αντίο στον Σταύρο Τσιώλη…

Πεθανε στις 23/07 σε ηλικία 82 ετών, ένας σημαντικός Έλληνας σκηνοθέτης, αν και όχι τόσο γνωστός στο εύρη κοινό.

Γεννήθηκε το 1937 στην Τρίπολη. Σπούδασε στη σχολή Σταυράκου. Δούλεψε στο κινηματογράφο από το 1958, αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες, τις περισσότερες στο πλευρό του Γ. Δαλιανίδη.

Στις ταινίες του διαφαίνεται πάντα το λεπτό χιούμορ του, χαρακτηριστικοί είναι πο αυτοσχεδιαστικοί διάλογοι και η προτίμηση σε ερασιτέχνες ηθοποιούς. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα σενάριά του αποτελεί η περιπλάνηση.

Φιλμογραφία

– «Ο μικρός δραπέτης» (1969)

– «Πανικός» (1969):

Αξιοσημείωτη είναι η σκηνή καταδίωξης στη ταινία «πανικός», η οποία «βάζει τα γυαλιά» σε νέους Έλληνες σκηνοθέτες του σήμερα που παρά τα περισσότερα και καλύτερα ποιοτικώς τεχνικά μέσα, αλλά και περισσότερα χρήματα, δεν τα έχουν καταφέρει πολύ καλά με σκηνές καταδίωξης.

– «Ζούγκλα των πόλεων» (1970)

– «Κατάχρησις εξουσίας» (1971)

– «Μια τόσο μακρινή απουσία» (1985)

– «Σχετικά με το Βασίλη» (1986)

– «Ακατανίκητοι εραστές» (1988)

– «Έρωτας στη Χουρμαδιά» (1990)

– «Παρακαλώ γυναίκες, μην κλαίτε» (1992)

– «Ο χαμένος θησαυρός του Χουρσίτ Πασά» (1996)

– «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (1998)

– «Φτάσαμεε!» (2004

The «kitten» & the «monkey» attitude

Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;

The «kitten» and the «monkey» attitude:

Στην πρώτη περίπτωση (kitten attitude) εντάσσονται τα παθητικά άτομα, αυτά που περιμένουν κάποιος άλλος «να τα σώσει», κάποιος άλλος να βγάλει «το φίδι από την τρύπα». Ενώ, στη δεύτερη περίπτωση (monkey attitude) ανήκουν τα ενεργητικά άτομα, αυτά που αντιμετωπίζουν την πρόκληση ή το πρόβλημα, αυτά που είναι πρόθυμα να εργαστούν, να δημιουργήσουν και να αναπτυχθούν. Τα άτομα της δεύτερης κατηγορίας είναι και αυτά που παρουσιάζουν -στατιστικά- τις πιο καινοτόμες/δημιουργικές ιδέες.

Σημ. : Ένας τρόπος να διακριθεί κάποιος σε περισσότερο παθητικός ή περισσότερο ενεργητικός αποτελεί και ο ιδεολογικός του προσανατολισμός (κατ’ αναλογία του γνωστού πολιτικού διαχωρισμού: ατόμο-πιόνι και άτομο-εγωιστής).

Βέβαια, ειδικότερα στη χώρα μας, πολλοί -λόγω έλλειψης πολιτικής παιδείας και κριτικής σκέψης- άλλο είναι, άλλο νομίζουν ότι είναι κι άλλο, ίσως, υποστηρίζουν ότι είναι…

*Πάντως οι τεχνικές να αναπτύξει κανείς τη δημιουργικότητά του είναι πολλές και αφορούν όλο το φάσμα των ηλικιών.