Το 6ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Χανίων

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων / Chania Film Festival (CFF) είναι ένα διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ με αφετηρία τα Χανιά.

Την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018 ξεκινά το 6o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων προβάλλοντας μια από τις ταινίες σταθμό στον νεότερο διεθνή κινηματογράφο. 27 χρόνια μετά την δημιουργία του στην οθόνη μας – «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Πέρα από τις προβολές ταινίων μικρού και μεγάλου μήκους, θα γίνουν αρκετά ενδιαφέροντα workshops. Το φεστιβάλ θα κλείσει με ημερίδα με θέμα συζήτησης: «Συζητάμε για το Σχολείο και τον Κινηματογράφο. Εστιάζουμε στο Ντοκιμαντέρ ως Εργαλείο Μάθησης στην Εκπαιδευτική Διαδικασία», που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018 και ώρα: 10:00-13:00.

Δείτε εδώ το trailer:

Δείτε εδώ το πρόγραμμα του 6ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων:

Αντίο στον Γιώργο Παπαζήση….

Απεβίωσε άλλος ένας γνωστός ηθοποιός απο την εποχή του «χρυσού» ελληνικού κινηματογράφου…

Γεννημένος στην Αθήνα το 1938, έφυγε από τη ζωή στα 80 του χρόνια μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τιτίκα Στασινοπούλου.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του «Ελληνικού Ωδείου» και στη Μουσική Σχολή του Μ. Θεοφανίδη. Εκτος από υποκριτικό ταλέντο είχε και όμορφη φωνή. Μία από τις μουσικές επιτυχίες του ήταν:

Στη θεατρική σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1961 στο έργο των Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Τα Κοκόρια των Δώδεκα». Στα χρόνια που ακολούθησαν διακρίθηκε ιδιαίτερα στο μουσικό θέατρο. Έναν χρόνο μετά, 1962, κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία «Τέρμα τα Δίφραγκα». Συμμετείχε σε περίπου 36 ταινίες, διέπρεπε κυρίως στην κωμωδία και καθιερώθηκε στον ρόλο Κρητικού, με το όνομα «Μανωλιός».

Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων – Greek – Turkish Youth Orchestra (GTYO)

Συμπληρώνοντας 10 χρόνια  η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων – Greek – Turkish Youth Orchestra (GTYO) περιοδεύει από 01/09 ως 08/09 σε Ρόδο, Κρήτη, Αθήνα και Ελευσίνα.

Λίγα λόγια για την Ορχήστρα(https://www.gtyo.org/)

Η Ορχήστρα αποτελείται από 60 περίπου νέους μουσικούς, Έλληνες και Τούρκους, ηλικίας μεταξύ 18-28. Τα μέλη της συναντιούνται κάθε καλοκαίρι για πρόβες, πριν δώσουν συναυλίες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Τουρκίας. Μέχρι σήμερα, η Ορχήστρα έχει εμφανιστεί σε ιδιαιτέρως σημαντικούς τόπους της Ελλάδας, όπως το Ηρώδειο, το αίθριο του Μουσείου της Ακρόπολης, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, και σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας (Seferihisar, Cesme, Istanbul, Ankara).

Η ιδρύτρια και πρόεδρος της Ορχήστρας είναι η Leni Konialidis. Σε αυτή την περιοδεία, την ορχήστρα θα διευθύνει η ανερχόμενη μαέστρος Ζωή Ζενιώδη (http://www.zoezeniodi.com/), η οποία είναι η πρώτη Ελληνίδα μαέστρος στα 10 χρόνια λειτουργίας του θεσμού αυτού, επιπλέον, είναι και η πρώτη γυναίκα με διδακτορικό στη διεύθυνση ορχήστρας στην Ελλάδα.

Στόχος της Ορχήστρας είναι η προώθηση της φιλίας και της επικοινωνίας μέσω της μουσικής των δύο κρατών συμβάλλοντας στο να ξεπεραστούν παρελθούσες αλλά και σημερινές διαφορές. Μέσα από τη μουσική τα μέλη της επιθυμούν να μεταδώσει μια συναισθηματική και ενοποιητική εμπειρία, οι ίδιοι μέσα από τη συνεργασία τους είναι σε θέση να μοιράζονται συναισθήματα, χωρίς να μιλάνε μία κοινή μητρική γλώσσα. Επικοινωνούν μέσα από τη μουσική, γιατί στη μουσική δεν υπάρχουν τα όρια που επικρατούν στον υπόλοιπο κόσμο, γιατί η μουσική ενώνει και ενώνεται…

Κατά τη διάρκεια των 10 χρόνων λειτουργίας της, η ορχήστρα αντιμετώπισε θετικά σχόλια από τον ελληνικό και τουρκικό Τύπο, ενώ η θερμή υποδοχή που είχε από το κοινό και στις δύο χώρες συνέβαλε στην πεποίθηση ότι η μουσική χτίζει τις γέφυρες για να έρθουν πιο κοντά οι άνθρωποι.

Info:

1/9: Ρόδος (Παλάτι του Μεγάλου Μάγιστρου)

4/9: Ηράκλειο (Κηποθέατρο Νίκος Καζαντζάκης)

5/9: Ρέθυμνο (Ενετικό Φρούριο Φορτέτσα)

7/9: Ελευσίνα (Πολιτιστικό Κέντρο Λ. Κανελλόπουλος)

8/9 – Αθήνα (Ζάππειο)

 

J.Brahms, Hungarian dances no.1 and no.5

J.Haydn, Concerto for violoncello and orchestra no.2 in D major  op.101

P.I.Tschaikovsky, Symphony no.5 in E minor op.64

 

Soloist: Gokce Bahar Oytun, violoncello

Conductor: Zoe Zeniodi

Παρακολουθείστε εδώ το ντοκιμαντέρ για την Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων:

 

 

Η μουσική ενώνει & ενώνεται…

Rock VS Classical, or maybe not?

Κάθε φορά που διαφορετικά μουσικά όργανα, διαφορετικές φωνές, διαφορετικοί ήχοι συνδυάζονται το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα μοναδικό!

Τ ο “πάντρεμα” των διαφορετικών ειδών είναι το κλειδί της επιτυχίας. Ένα ιδιαίτερο “πάντρεμα” αποτελεί και αυτό της κλασικής μουσικής με τη ροκ μουσική. Ροκ μουσική & Κλασική μουσική: Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Για τη Ροκ δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις… Αν και δεν έχει κλείσει ούτε έναν αιώνα ζωής, η φήμη της είναι μεγάλη!

Για την Κλασική μουσική ίσως χρειάζονται μερικές διεκρινήσεις…

Τ ι;! Κλασική μουσική;! Μα, η κλασική μουσική είναι για λίγους. (λίγους;!) Είναι για εκλεκτούς. (εκλεκτούς;!) Είναι για αριστοκράτες. (Τ ι αιώνα έχουμε;;) Η κλασική μουσική είναι για φλώρους. (φλώρους;!) …

Φτάνει με τις στερεότυπες αντιλήψεις! Ας αποφασίσουμε τι είναι πια αυτή η Κλασική μουσική… Πριν βγάλουμε, όμως, το δικό μας πόρισμα, ας αφήσουμε τις προκαταλήψεις κατά μέρος και να δούμε τα γεγονότα…

Όπως, για παράδειγμα, αιώνες πριν οι συνθέτες κλασικής μουσικής έγραφαν και επαναστατικά κομμάτια, ο Guiseppe Verdi με τα έργα του ενέπνευσε και ενίσχυσε τον αγώνα των Ιταλών να ενωθούν. Άλλο παράδειγμα, “Οι γάμοι του Φίγκαρο” του Pier Beaumarchais, έργο στο οπ οίο θίγεται η καταπίεση της αστικής τάξης απ ό την αριστοκρατία και μελοποιήθηκε απ ό τον Wolfang Amadeus Mozart . (Σημείωση: Η μελωδία είναι ευρύτερα γνωστή στη χώρα μας από παλιότερη δημοφιλή τηλεοπτική διαφήμιση επώνυμου προϊόντος). Γενικά, η Κλασική μουσική παρουσιάστηκε στα τέλη του 18ο αιώνα, όπου αγαπήθηκε και στηρίχθηκε ιδιαίτερα απ ό τη νέα, ανερχόμενη αστική τάξη (τάξη στην οποία ανήκει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία του δυτικού κόσμου).

Ας περάσουμε, όμως, σε πιο σύγχρονα γεγονότα

Με επίκεντρο τη μελωδία καλλιτέχνες της Κλασικής μουσικής και καλλιτέχνες της Ροκ μουσικής πειραματίζονται με τα δύο αυτά είδη. Διότι, μία καλή μελωδία και ένα καλό τραγούδι θα ακούγονται πάντα και πάντα θα αγγίζουν το κοινό. Έτσι, έχουμε συνεργασίες και διασκευές, όπως: τη συνεργασία των Steve Vai & Two Cellos με το τραγούδι “High way to Hell”. Τη διασκευή του “Viva la Vida” των Madness απ ό τον David Garrettva. Τη συναυλία των Scorpions με τη φιλαρμονική ορχήστρα του Βερολίνου και την εκπληκτική εκτέλεση του “Wind of Change”. Η διασκευή της μαγευτικής μελωδίας “Swan Lake” του Pierre Tchaikovsky απ ό τους Madness.

Γιατί ο διαχωρισμός της μουσικής σε είδη, σε υποείδη, σε περιόδους κλπ. είναι καλός και θεμιτός για τη διευκόλυνση της μελέτης της μουσικής, άντε και για τη διευκόλυνση του προσδιορισμού των προσωπικών μας προτιμήσεων. Ωστόσο, μία καλή μελωδία και ένα καλό τραγούδι είναι ανέντακτα. Όσο κι αν επιμένουμε να τα εντάσσουμε κάπου, όσο κι αν επιμένουμε να εκθειάζουμε ένα είδος μουσικής και να σνομπ άρουμε ένα άλλο. Ώσπου να καταλάβουμε ότι και τα δύο είδη (και όλα τα είδη) ανήκουν στη ΜΟΥΣΙΚΗ!! Κι η μουσική δεν χωράει σε καμία άλλη διαίρεση και υποδιαίρεση..

Τα φιλιά μου!

Ε.Α.